|
| |
Ιστορικό
Η Αγιουρβέδα ανακαλύφθηκε και αναπτύχθηκε από κάποιους αρχαίους Ινδούς σοφούς που ονομάζονται «Rishis». Λόγω της σχέσης που είχαν αναπτύξει (συνδετικότητα) τόσο με τον πνευματικό όσο και με το φυσικό κόσμο, ήταν σε θέση να διακρίνουν την βασική φύση του σύμπαντος καθώς και τη θέση που κατείχε ο άνθρωπος μέσα σε αυτό. Ανέπτυξαν μια προφορική παράδοση γνώσεων που ήταν ρευστή και επέτρεπε την ανάπτυξη.
Καθώς λοιπόν ανακαλύπτονταν ολοένα και περισσότερες νέες θεραπείες και μέσα από το εμπόριο εισέρχονταν νέες πληροφορίες από άλλους πολιτισμούς, δημιουργήθηκε η Αγιουρβέδα. Οι Rishis ήταν επιστήμονες οι οποίοι επέφεραν τεράστιες προόδους στους τομείς της χειρουργικής, της βοτανικής ιατρικής, τις θεραπευτικές δράσεις των ανόργανων στοιχείων και μετάλλων, την άσκηση, τη φυσιολογία, την ανθρώπινη ανατομία και την ψυχολογία. Οι χειρουργικές επεμβάσεις που εκτελούσαν περιλάμβαναν δύσκολες διαδικασίες, όπως Καισαρική τομή (η οποία εκτελείται με επιτυχία στη Δύση μόλις τα τελευταία 100 χρόνια). Αυτές οι πληροφορίες που επί αιώνες ολόκληρους μεταβιβάζονταν προφορικά από το δάσκαλο στο μαθητή, όταν ανακαλύφθηκε ο γραπτός λόγος καταγράφηκαν στα έργα Rig Veda (4500 χρόνια πριν), Atharva Veda (3200 χρόνια πριν) και άλλα.
Καθώς οι γνώσεις της Αγιουρβέδα διαδόθηκαν σταδιακά και σε άλλους πολιτισμούς, αναγνωρίσθηκε η προσαρμοστικότητά της και πολύ συχνά ενσωματώνεται στις τοπικές μορφές ιατρικής.
Η Αγιουρβέδα επέδρασε βαθύτατα στην ιατρική του Θιβέτ, της Κίνας, της Περσίας, της Αιγύπτου, της Ελλάδας, της Ρώμης και της Ινδονησίας.
Ωστόσο, η πορεία της Αγιουρβεδικής ιατρικής αναστάλθηκε στην Ινδία κατά την περίοδο της Βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας. Το 1833, η East India Company έκλεισε και απαγόρευσε τη λειτουργία όλων των Αγιουρβεδικών σχολών. Για σχεδόν 100 χρόνια, η Αγιουρβέδα ήταν γνωστή ως «η ιατρική των φτωχών», και εφαρμοζόταν μόνο σε αγροτικές περιοχές όπου η Δυτική ιατρική ήταν εξαιρετικά ακριβή ή μη διαθέσιμη.
Με την ανεξαρτησία της Ινδίας, η Αγιουρβέδα ήρθε πάλι στο προσκήνιο για να κερδίσει αυτή τη φορά ομότιμη θέση με τη «Δυτική Ιατρική». Σήμερα, το 70% του πληθυσμού της Ινδίας φροντίζει την υγεία του με τον Αγιουρβεδικό τρόπο. Το 1978, σε μια διάσκεψη που έγινε σχετικά με την Ιατρική του Τρίτου Κόσμου με την υποστήριξη του Διεθνούς Οργανισμού Υγείας (WHO) των Ηνωμένων Πολιτειών, κατέληξαν ότι η Αγιουρβέδα είναι το καλύτερο σύστημα ιατρικής για τις υπό ανάπτυξη χώρες. Υπάρχει μάλιστα βάσιμη ελπίδα ότι θα δημιουργηθεί μια παγκόσμια ιατρική με βάση την Αγιουρβέδα, εφόσον το χαμηλό κόστος της, η χρήση τοπικών βοτάνων και φαρμάκων, η προσαρμοστικότητά της σε κάθε είδους κλίμα και η ελάχιστή εξάρτησή της από φαρμακευτικά προϊόντα είναι ευνοϊκές πτυχές για τους πληθυσμούς όλου του κόσμου. Έτσι, τα Δυτικά, τα Κινέζικα και τα παραδοσιακά ιθαγενή θεραπευτικά μέσα θα μπορούν να συνδυάζονται αρμονικά και σωστά σε κάθε τόπο.
|
|
|
|
Ayurveda 
